دو برادر، دو اسطوره، دو نام جاودان در موسیقی افغانستان

دو برادر، دو اسطوره، دو نام جاودان در موسیقی افغانستان 

‏‏در تاریخ موسیقی افغانستان، کمتر خانواده‌ای را می‌توان یافت که همچون خاندان چشتی، چنین تأثیر عمیقی بر هنر این سرزمین گذاشته باشد. در میان این خانواده، نام دو برادر بزرگوار، استاد محمد هاشم چشتی و استاد محمد آصف چشتی، همچون دو ستارهٔ درخشان بر آسمان موسیقی اصیل افغانستان می‌درخشد.

‏‏این دو هنرمند فرهیخته از دامان خانواده‌ای اهل هنر در خرابات کابل برخاستند و از کودکی با نوای طبله و موسیقی کلاسیک انس گرفتند. آنان با سال‌ها تمرین، تلاش و عشق به هنر، به چنان جایگاهی رسیدند که طبله در دستان‌شان تنها یک ساز نبود، بلکه زبان احساس، فرهنگ و هویت افغانستان بود. همراهی آنان با بزرگ‌ترین استادان آواز و موسیقی کشور، آثار ماندگاری را در تاریخ هنر افغانستان به ثبت رسانده است.

‏‏زنده‌یاد استاد محمد هاشم چشتی، نابغهٔ طبله‌نوازی، آهنگ‌سازی و موسیقی کلاسیک، عمر پربار خویش را وقف اعتلای موسیقی افغانستان کرد. اما دریغا که در سال ۱۹۹۴، در غربت آلمان، زندگی این هنرمند بزرگ به شکلی غم‌انگیز و نابهنگام پایان یافت. با خاموش شدن او، موسیقی افغانستان یکی از بزرگ‌ترین ستون‌های خود را از دست داد؛ اما نوای طبله‌اش هرگز خاموش نشد و تا امروز در دل هنردوستان زنده است.

‏‏در کنار او، استاد محمد آصف چشتی با همان عشق، تعهد و وقار، راه برادر را ادامه داد و سال‌ها برای زنده نگه‌داشتن موسیقی اصیل افغانستان کوشید. او با هنر، اخلاق و تربیت شاگردان، چراغ این میراث گران‌بها را روشن نگه داشت و نشان داد که هنر راستین، با گذر زمان فراموش نمی‌شود.

‏‏این دو برادر، تنها استادان طبله نبودند؛ آنان حافظان فرهنگ، اصالت و هویت موسیقی افغانستان بودند. نام آنان با تاریخ موسیقی این سرزمین گره خورده است و نسل‌های آینده نیز از هنر و میراث ارزشمندشان الهام خواهند گرفت.

‏‏یاد و خاطرهٔ زنده‌یاد استاد محمد هاشم چشتی، این گوهر بی‌بدیل موسیقی افغانستان، گرامی و جاودان باد. برای استاد محمد آصف چشتی، آرزوی سلامتی، عزت و عمر با برکت داریم. بی‌گمان، نام و هنر این دو برادر بزرگ، تا همیشه در قلب مردم افغانستان و دوستداران موسیقی اصیل زنده خواهد ماند

‏